Sincap Lila’nın Masalı
Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil çimlerin olduğu, rengarenk çiçeklerin açtığı bir kır varmış. Bu kırda, böcekler, kuşlar, tavşanlar yaşarmış. İçlerinde bir de kahverengi tüylerin olduğu Lila adında sincap varmış. Lila, diğer hayvanların aksine sürekli hasta olurmuş. Kırda yaşayan herkes bunun nedenini bilir ve Lila’ya öğütte bulunur ama Lila kimseyi dinlemezmiş. O sadece tatlı fındık kekleri ve ballı kurabiyeler yemek istermiş.
Günlerden bir gün, sıcak bir yaz sabahı Lila uykusundan titreyerek uyanmış. Bu sıcak günde neden üşüdüğünü anlamayan Lila’nın boğazı acımaya, burnu akmaya başlamış. Halsizlikten ayağa kalkamıyor, eli kolu hareket etmiyormuş. Lila o gün boyunca dışarıya çıkamamış evde ki kurabiyeleri yemiş ama karnı bir türlü doymamış. Ertesi gün yine aynı ağrılar içinde uyanan Lila, tüm gün yatağında yatmış. Lila’nın iki gündür dışarıya çıkmadığını fark eden tavşan Tuti, arkadaşının evine gitmiş. Kapıyı çalmış ama kapıyı açan olmamış. Tuti “Lila evde misin?” diye seslenmiş. Tuti’nin sesini duyan Lila çok sevinmiş “Evet evdeyim Tuti ama yataktan kalkamıyorum. Saksının altında yedek anahtar var içeri girebilirsin” demiş. Tuti, telaşlanmış hemen anahtarı alıp içeri girmiş. Tuti, Lila’nın haline çok üzülmüş. Burada bekle Lila, hemen senin için sağlıklı bir şeyler getireceğim” demiş ve koşarak evine gidip bir tas çorba, bir tabak sebze yemeği alıp gelmiş. Fakat Lila yemeklerden yememiş. Tuti, bu durumu değiştirmesi gerektiğinin farkındaymış ve apar topar Lila’yı hastaneye götürmüş. Doktor kaplumbağa Lolo’yı muayene etmiş. Lolo ağır ağır başını sallamış: “Lila, tatlı yiyecekler seni mutlu etse de bağışıklık sistemin için hiç bir faydaları yok. Bağışıklığını güçlendirmek için sebzelere, otlara ve meyvelere ihtiyacın var. Eğer bunu yapmazsan sık sık hasta olursun.” Demiş. Lila üzülmüş. Çünkü hasta olmak, oyunlarından ve arkadaşlarından uzak kalmak ona çok zor gelmiş. Eve döner dönmez arkadaşının getirdiği taze marulları, ıspanakları ve çorbayı tatmış. İlk başta biraz zor gelse de hepsini yiyip bitirmiş.
Birkaç gün sonra Lila’nın enerjisi geri gelmiş. Arkadaşlarıyla zıplayarak oynarken kendini hiç olmadığı kadar güçlü hissetmiş. “Ne kadar doğruymuş söyledikleriniz!” demiş Lila gülerek. “Artık keklerimden vazgeçmesem de, her gün sebze ve meyve yemeyi unutmayacağım.” O günden sonra Lila’nın hastalıkları azalmış, bağışıklığı güçlenmiş. En soğuk kış günlerinde bile, arkadaşlarıyla neşeyle oyunlar oynayabilmiş. Masal da burada bitmiş.
Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.
