Ejderha Muko’nun Uçma Masalı
Masalın Özeti: Bu masal, Ateşsiz Dağ’da yaşayan, kanatları olduğu halde uçmaktan korkan minik ejderha Muko’nun cesaretini nasıl bulduğunu anlatmaktadır. Masal; çocuklara cesaretin bir anda gelmediğini, denemek ve sabretmek gerektiğini, gerçek gücün kendi içlerinde olduğunu öğretmektedir.
Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, sadece ejderhaların yaşadığı Ateşsiz Dağ adında bir yer varmış. Burada rengarenk ejderhalar yaşarmış. Muko da o ejderhalardan biriymiş. Muko daha küçük bir ejderhaymış ve onu diğerlerinden ayıran bir özelliği varmış. Muko uçmayı bilmiyormuş. Bütün ejderhalar, dans edercesine gökyüzünde uçarken Muko onları hep yerden izlermiş.
Uçmaya bir türlü cesaret edemeyen Muko, kanatlarının güçsüz olduğunu düşünürmüş ama aksine Muko’nun kanatları çok güçlüymüş. Sürekli “Ya düşersem? Ya kanatlarım beni taşımazsa?” diye düşünürmüş. Herkesin uçtuğu o mavi gökyüzü Muko’ya bazen çok uzak, bazen de çok ürkütücü gelirmiş. Günlerden bir gün Muko’nun en yakın arkadaşı Mişo, sabahın erken saatlerinde mağaralarına gelmiş. Yüzünde gizemli bir gülümseme varmış. “Muko, senin için bir şey getirdim!” demiş. Muko şaşkınlıkla bakınca Mişo elini açmış ve içinden parlak bir uçuş pusulası çıkarmış. “Bu pusula seni yukarıda korur. Rüzgarı hissetmene yardım eder.” demiş. Muko, arkadaşının bu hediyesine çok sevinmiş ve içindeki küçük bir cesaret kıvılcımı oluşmuş.
“Sanırım artık uçmayı denemeliyim.” diye fısıldamış. Arkadaşı Mişo “Hepimiz uçabiliyorsak sende uçarsın Muko, sadece kendine güvenmelisin” demiş. Ertesi gün Muko uçurumun kenarına gitmiş. Aşağıda bulutların gölgesi dans ediyormuş. Ama Muko’nun dizleri titremiş. “Ya düşersem? Ya taşlara çarparsam?” diye düşünmüş. Arkadaşını uçurumun kenarında gören Mişo hemen yanına gitmiş “Düşmekten korkmamalısın Muko, hepimiz uçmayı öğrenirken düştük ama cesur olanlar yeniden denedi ve başardı” demiş. Muko derin bir nefes almış. Kanatlarını açmış ve ilk kez rüzgarın sıcaklığını hissetmiş. Kanatlarını hızlıca çırpmış fakat aniden dengesini kaybedip yere oturmuş. Bu ilk denemesi başarısız olmuş ama Mişo gülümsemiş: “Bu sadece başlangıç.” İkinci denemesinde Muko birkaç metre havalanmış ama yine yalpalamış. Üçüncü gün rüzgarın yönünü anlamayı öğrenmiş, dördüncü gün kanat çırpışını daha ritmik hale getirmiş. Her günkü küçük başarısızlıklar, Muko’nun cesaretini biraz daha güçlendirmiş. Derken bir sabah, hava tertemizken, güneş dağın tepesine yeni yayılırken Muko derin bir nefes almış ve hiç düşünmeden kanatlarını açmış. Bu kez vücudu hafiflemiş. Rüzgar onu yukarı taşımış. Aniden yükselmiş, bulutların arasında süzülmüş. Aşağıdaki dağlar küçücük olmuş, dünya geniş bir masal sayfası gibi görünmüş. “Başardım! Uçuyorum!” diye bağırmış mutlulukla. Mişo da aşağıdan kanat çırpmış ve sevinçle bakmış.
O günden sonra Muko artık uçmaktan korkan minik ejderhalara yardım eder olmuş. Onlara pusulanın değil, cesaretin kalplerinde olduğunu söylemiş. Çünkü uçmak sadece kanatlarla değil, kendine güvenmekle mümkünmüş. Ve böylece Ateşsiz Dağ’da cesaretin sesi Muko’nun kanatlarında yankılanırmış.
Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masal için güzel yorum yapmanız bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.
